Espera Wines laat zien hoe belangrijk tijd, geduld en respect voor de natuur isin de wijnbouw. Achter het project staat Rodrigo Martins, een Portugese wijnmaker die bewust kiest voor een persoonlijke en minimalistische aanpak. Samen met zijn partner Ana Leal bouwt hij aan wijnen die de Atlantische invloed en het karakter van de regio rond Alcobaça op een pure manier proberen te weerspiegelen.

​

Rodrigo is afkomstig uit Óbidos, in het westen van Portugal. Zijn parcours richting de wijnwereld was niet helemaal vanzelfsprekend. Aanvankelijk had hij een grote passie voor muziek en overwoog hij zelfs om professioneel trompettist te worden. Uiteindelijk koos hij voor een opleiding agronomie aan het Instituto Superior de Agronomia in Lissabon. Tijdens zijn studies ontdekte hij zijn echte passie voor wijnbouw, waarna hij zich verder specialiseerde met een master in oenologie en viticultuur. Later deed hij ervaring op als consultant bij verschillende Portugese wijnhuizen, voordat hij besloot zijn eigen project uit te bouwen.

​

In 2014 begon het verhaal van Espera. Rodrigo nam enkele kleine wijngaardpercelen in de omgeving van Alcobaça onder zijn hoede, met de ambitie om wijnen te maken die een duidelijk eigen karakter hebben. Het project ligt op een plateau op ongeveer 120 meter hoogte, niet ver van de Atlantische kust en de badplaats Nazaré. De nabijheid van de oceaan speelt een belangrijke rol. De hoge luchtvochtigheid, de verkoelende zeewind en het gematigde klimaat zorgen voor ideale omstandigheden om frisse, evenwichtige wijnen te produceren.

​

Ook de naam Espera is niet toevallig gekozen. In de Portugese wijnbouw verwijst het woord naar een tweede scheut die tijdens het snoeien aan de wijnstok wordt behouden, met de bedoeling om in de toekomst vrucht te dragen. Tegelijk betekent espera letterlijk wachten of verwachting. Dat idee vormt eigenlijk de basis van het hele project: wijn heeft tijd nodig en moet vooral op zijn eigen tempo kunnen evolueren.

​

Vandaag werkt Rodrigo met ongeveer vijf hectare wijngaarden in Alcobaça en breidt het project zich ook uit richting Óbidos. De bodems bestaan voornamelijk uit klei en kalksteen, wat bijdraagt aan de natuurlijke frisheid en mineraliteit van de wijnen. Er wordt gewerkt volgens biologische principes, zonder herbiciden of synthetische pesticiden. Veel werk gebeurt manueel en irrigatie wordt vermeden.

​

Ook in de kelder kiest Rodrigo voor minimale interventie. De vergisting gebeurt spontaan met natuurlijke gisten, zonder temperatuurcontrole. De wijnen worden niet geklaard of gefilterd en er wordt slechts een beperkte hoeveelheid sulfiet gebruikt. Toch betekent natuurlijk werken voor hem niet dat alles zomaar mag gebeuren. Rodrigo hecht veel belang aan precisie en zuiverheid. Zijn doel is om authentieke wijnen te maken, zonder ongewenste afwijkingen of overdreven experimentele aroma’s.

Het gamma van Espera is bijzonder gevarieerd. Zo is er een witte wijn op basis van Arinto en Bical, twee druivenrassen die mooi aansluiten bij het frisse Atlantische karakter van de streek. Daarnaast maakt hij Curtimenta, een witte wijn waarbij de druiven met hun schillen vergisten, wat zorgt voor extra structuur en complexiteit. Ook de Palheto is interessant: een traditionele Portugese stijl waarbij witte en blauwe druiven samen worden verwerkt tot een lichte, elegante wijn. Verder werkt Rodrigo onder andere met Castelão en Touriga Nacional.

​

Wat Espera Wines bijzonder maakt, is de overtuiging dat niet elke wijn hetzelfde traject moet volgen. Elke oogst, elke druif en elke wijngaard heeft zijn eigen karakter en verdient een eigen aanpak. Rodrigo geeft zijn wijnen daarom de tijd die ze nodig hebben, zonder zich vast te pinnen op vaste rijpingsperiodes of een vooraf bepaald eindresultaat.

​

Met Espera bouwt Rodrigo Martins aan een project waarin traditie en moderne wijnbouw mooi samenkomen. Geen grote volumes of spectaculaire technieken, maar aandacht voor de wijngaard, respect voor de natuur en vooral veel geduld. Zijn wijnen zijn fris, puur en elegant, met een duidelijke invloed van de Atlantische Oceaan. En misschien is dat wel de belangrijkste les van Espera: soms moet je gewoon wachten tot alles op zijn plaats valt.